Wyciągi olejowe z ziół czyli jak samodzielnie przygotować oleje lecznicze

Dlaczego wyciągi olejowe?

Wyciągi olejowe ekstrahują związki lipofilowe (związki rozpuszczalne w tłuszczu) z aktywnych składników roślin, zwłaszcza karetenoidy, olejki eteryczne i fitosterole.

Przy przygotowaniu wyciągów olejowych ważne są trzy czynniki: czas trwania ekstakcji, temperatura oleju oraz stopień rozdrobienia składników roślinnych.

Z reguły przygotowuje się wyciągi olejowe na zimno w temperaturze pokojowej, wystawiając na działanie promieni słonecznych lub ogrzewając przez jakiś czas (2-3 godz.) olej z ziołami, co skraca znacznie czas trwania ekstrakcji.  Przygotowanie wyciągów olejowych przez uprzednie ich ogrzewanie ma zasosowanie w wypadku roślin z dużą zawartością wody, która w czasie ogrzewania wyparowuje, zmnieszając ryzyko powstawania pleśni.

W większości przypadków jednak dużo korzystniej jest uzbroić się w cierpliwość i wybrać łagodniejszy chodź dłuższy proces przygotowania wyciągu olejowego na zimno.

 

Wyciągi olejowe na zimno - sposób przygotowania:

Do przygotowania wyciągów olejowych najczęściej używa się świeżych ziół. Zioła w tym wypadku muszą być czyste, wolne od brązowych, zwiędłch lub obumarłych części. 

Przed zalaniem olejem należy zioła rozdrobnić lub zmiażdżyć, aby zwiększyć powierzchnię kontaktu oleju z substancjami czynnymi ziół.

Przebrane, oczyszczone i rozdrobnione zioła zalewa się olejem ok. 2 cm ponad poziomem ziół i pozostawia 2-3 tygodni w ciepłym miejscu.

Jest bardzo ważne, aby wszystkie części roślin były dokładnie pokryte olejem, ponieważ w innym wypadku bardzo szybko wytwarza się pleśń. Najlepiej do tego celu nadają się wysokowartościowe oleje tłoczone na zimno, takie jak: olej z oliwek, olej lniany, olej sezamowy.

W oleju proces rozkładu przebiega dużo szybciej niż w roztworze alkocholowym, dlatego należy znaleść kompromis między jak najwyższym stopniem extrakcji i jak najniższym stopniem rozkładu.

Wyżej wymienione 2-3 tygodnie zostały dlatego uznane za optymalne. Po upływie tego czasu powstaje też równowaga stężenia substancji czynnych w oleju i ziołach, dlatego też nie ma sensu trzymać ziół w oleju dłużej.

Po upływie 2-3 tygodni olej należy odsączć i przelać do butek z ciemnego szkła oraz zaopatrzyć w etykietkę zawierają nazwę oleju oraz datę butelkowania.

Tak przygotowane wyciągi olejowe należy przechowywać szczelnie zamknięte w ciemnym i chłodnym miejscu. Np. w piwnicy lub w lodówce.

Wyciągi olejowe nie są szczególnie trawłe, dlatego należy je zużyć w ciągu 6-8 miesięcy

Olej rumiankowy – przepis

Butelkę luźno napełniamy świeżo zebranymi kwiatami rumianku i zalewamy tłoczonym na zimno olejem. Olej musi przykrywać kwiaty. Butelkę szczelnie zamknąć i pozostawić na słońcu przez 14 dni. Po upływie tego czasu olej jest gotowy do użytku. Przechowuje się go w lodówce.

 

Zastosowanie Oleju rumiankowego:

Olej rumiankowy działa odkażająco, przeciwzapalnie, natłuszczająco i odżywczo. Przyspiesza gojenie się ran i oparzeń.

Olej rumiankowy stosuje się również w celach kosmetycznych: do przemywania skóry suchej i podrażnionej, do masażu ciała, który działa kojąco przy nerwobólach oraz jako odżywkę do pielęgnacji włosów suchych i łamliwych.

Olej z dziurawca - przepis

Butelkę luźno napełniamy świeżo zebranymi kwiatami dziurawca i zalewamy tłoczonym na zimno olejem. kwiaty dziurawca muszą być całkowicie pokryte olejem.

Butelkę szczelnie zamykamy i pozostawiamy w ciepłym miejscu na 2 tygodnie. Po upływie 2 tygodni olej odsączamy i przelewamy do butelek z ciemnego szkła. Przechowywujemy w ciemnym i chłodnym miejscu.

 

Zastosowanie oleju z dziurawca:

Olej z dziurawca stosuje się przy świeżych otwartych ranach i oparzeniach;

Jako środek kosmetyczny przeciw szorstkiej skórze twarzy;

Do nacierania przy bólach pleców, mięśniobulu lędźwiowym, rwie kulszowej i reumatyzmie.