Przepisy na domowe nalewki

Franzuską specjalnością jest wino, grecy mają ouzo, szkoci whisky a kubańczycy rum. Naszą specjalnością są wódki, miody a także wspaniałe, rozgrzewające słodkie i wytrawne nalewki.

Nie mogło ich zabraknąć w żadnej staropolskiej kuchni. Nasze babcie trzymały je pod kluczem i ściśle wydzielały w zależności od potrzeb.

Miały w swojej domowe atece nalewki pomagające na przeziębienie, migrenę, bóle brzucha i serca, na bezsenność i nerwy, chandrę i melancholię lub łagodzące skutki przejedzenia i przepicia.

Nalewki domowej roboty wybornie smakują, mają doskonały aromat no i są oczywiście naturalne. 

 

Przyrządzając własne nalewki należy pamiętać:

  • Owoców, ziół i korzeni nie wolno zalewać czystym spirytusem ani zbyt słabą wódką. Spirytus zwarzy owoce a słaba wódka nie wydostanie z nich pełnego smaku i aromatu. 
  •  

  • Wódkę zlewa się po wskazanym czasie. Zbyt długie trzymanie nalewki z owocami czy korzeniami powoduje, że powstałe w ten sposób kwasy psują jej smak i aromat. 
  •  

  • Do filtrowania nalewki używamy specjalnej bibuły filtracyjnej, czystego płótna, gazy lub waty wetkniętej w lejek.
  •  

  • Suche składniki używane do nalewek takie jak zioła lub przyprawy korzenne powinny być rozdrobnione poprzez kruszenie lub mielenie przed zalaniem, aby alkohol mógł optymalnie wydostać z nich smak i aromat.
  •  

  • Owoce myjemy, drylujemy i rozgniatamy na miazgę bądź robimy z nich sok by jak najlepiej połączyły się z alkoholem.
  •  

  • Słój, w którym są przyrządzane nalewki, należy szczelnie zamknąć. Butelki, do których zostaną przelane gotowe nalewki też muszą być szczelnie zamknięte. Przechowuje się je w ciemnym miejscu, żeby nalewki nie straciły koloru. Do leżakowania i przechowywania nalewek najlepiej nadają się butelki z ciemnego szkła.
  •  

  • Cierpliwości! Nalewki po przelaniu do butelek powinny leżakować co najmniej pół roku. Im dłużej dojrzewają, tym są lepsze w smaku i skuteczniejsze.
  •